در سخت افزار شبکه، نوع دیگری از رسانه انتقال شبکه وجود دارد که نمی تواند نادیده گرفته شود. ما معمولا آن را یک کابل شبکه می نامیم. در حال حاضر، کابل های شبکهای مشترک کابلهای جفت نازک پیچیده، فیبر نوری، کابل کواکسیال و کابلهای کواکسیال ضخیم هستند.
کابل کواکسیال: کابل کواکسیال یک نوع رسانه انتقال است که بسیاری از دوستان با آن آشنا هستند. این یک خط کابل یک هادی مسی مرکزی است که توسط یک لایه سیم عایق پیچیده شده است. بزرگترین ویژگی آن این است که توانایی ضد تداخل خوب، انتقال اطلاعات است. پایدار و ارزان، به طوری که آن را به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گیرد، مانند خطوط تلویزیون تعطیلات. با این حال، در گذشته، بسیاری از کابل های کواکسیال وجود داشت، عمدتا به این دلیل که ساختار اتوبوس از کابل های کواکسیال هزینه های شبکه پایین تر داشت، اما آسیب یک کابل تنها باعث می شد کل شبکه را فلج و نگهداری کند. این بزرگترین مشکل آن است.
جفت جفت جفت: جفت پیچ خورده، یک کابل ارتباطی انعطاف پذیر است، از جمله جفت سیم مسی عایق، که با قیمت پایین مشخص می شود، به طوری که به طور گسترده ای استفاده می شود، مانند کابل شبکه مشترک ما و خط تلفن. با توجه به حداکثر سرعت انتقال، جفت پیچیده ترین مورد استفاده قرار می گیرد رده 5 و رده 5. سرعت پنج نوع جفت پیچ خورده 100 mb / s است، در حالی که فوق العاده پنج نوع تا 155 mb / s است، که می تواند برای انتقال داده های چندرسانه ای آینده مناسب باشد. از این رو، توصیه می شود از پنج جفت پیچ خورده و پنج سوپاپ Akihabara استفاده کنید.
کابل فیبر نوری: کابل فیبر نوری نسل جدیدی از رسانه انتقال است. در مقایسه با رسانه های مس، فیبر نوری به شدت از نظر امنیت، قابلیت اطمینان و عملکرد شبکه بهبود یافته است. علاوه بر این، پهنای باند انتقال فیبرها به میزان قابل توجهی از کابل مس فراتر می رود و حداکثر فاصله اتصال آن پشتیبانی شده از بیش از دو کیلومتر است که یک انتخاب اجتناب ناپذیر برای ساخت یک شبکه بزرگ در مقیاس است. از آنجا که کابل فیبر نوری دارای مزایای مقاومت تداخل الکترومغناطیسی خوب، محرمانه بودن قوی، سرعت بالا و ظرفیت انتقال بزرگ است، همچنین گران قیمت است و به ندرت در کاربردهای خانگی مورد استفاده قرار می گیرد.
بسته به محیطی که استفاده می کنید، می توانید محیط انتقال شبکه مناسب را برای نیازهای خود انتخاب کنید.